Stacja VII Pan Jezus drugi raz upada pod ciężarem krzyża.

 

Stacja VII - Rozważania Joli K

Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez krzyż Swój święty świat odkupić raczył.

"Niech się nie trwoży serce wasze."  J(14,1)

  Nie zniechęcaj się upadkiem. Zawsze skupiaj się na tym, aby z niego powstać. Jezus ofiaruje
nam swoją pomoc w Sakramencie Pokuty i Pojednania, w Sakramencie Eucharystii ,ale musimy o nią z ufnością prosić.

   A jeśli mimo wszystko w trudach i zawirowaniach naszego życia, znowu się pogubimy, módlmy się do Pocieszyciela, który zawsze przychodzi, aby wskazać mam właściwą drogę.

Panie Jezu bądź radością i pokojem mojego serca na każdy czas.

                                        Jola

 

 Stacja VII - Rozważania Mariusz B

  Dopóki walczysz - wygrywasz...

Niby niedorzeczne, ale w Bożej logice, to oznacza trwanie w Nim. Upadasz, ale wciąż wstajesz, nie odpuszczasz, czasem nie masz już sił, ale walczysz. Obiecujesz sobie i Bogu, że tym razem będziesz się lepiej starać, lecz dalej upadasz. Jeśli odpuścisz, przegrasz.

Dziękczynienie za 10 lat Róż Różańcowych przy Inicjatywie Modlitwy Wstawienniczej

 

Święty Józefie

Dziesięć lat temu przy Wspólnocie Inicjatywy Modlitwy Wstawienniczej powstały 3 Róże Różańcowe:

 

 

1. Róża Matki Bożej Królowej Różańca Świętego

2. Róża Świętego Józefa

3. Róża Świętego Michała Archanioła

   Zdecydowana większość tych, którzy zaczęli różańcową posługę modli się nadal. Niektórzy poprosili, z jakichś osobistych powodów, o wypisanie z Róży. Na ich miejsce przyszły nowe osoby. Modlitwa w Różach trwa.

   W dzień Twojego Święta, chciałbym Święty Józefie, patronie drugiej Róży Różańcowej, abyś pomógł nam wszystkim zanieść Panu Bogu dziękczynienie za te 10 lat naszej modlitwy i za wszelkie wyproszone Łaski.

  Maryjo, Królowo Różańca Świętego, która patronujesz nie tylko pierwszej Róży Różańcowej, ale nam wszystkim, wierzę, że mimo naszych ludzkich ułomności cieszysz się, że trwamy.

Proszę, zanieś przez Syna Twojego, a Pana Naszego Jezusa, nasze podziękowanie Bogu Ojcu za ten zrodzony w naszych sercach dar - pragnienie modlitwy, i za nasze modlitewne trwanie.

  Święty Michale Archaniele, który patronujesz trzeciej z naszych Różańcowych Róż, ale wierzę, że otaczasz nas wszystkich swoją ochroną i wsparciem, które jest nam bardzo potrzebne, proszę bądź dla wszystkich uczestników naszej różańcowej modlitwy, a także naszym bliskim, obrońcą. Chroń nas od wszelkich zagrożeń duchowych i doczesnych.

Stacja VI - Weronika ociera twarz Panu Jezusowi

Stacja VI - Rozważania Joli K

Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez krzyż Swój święty świat odkupić raczył.

 

"Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią" 

  Mt (5,7)

  Z miłości bliźniego wypływa  współczucie, odwaga by nieść pomoc.

Wystarczy drobny gest, czasami uśmiech, dobre słowo. A za każdy bezinteresowny uczynek dobrej woli Bóg wynagradza.

Naucz mnie Jezu gotowości służenia innym.

Obdarz Łaską miłosiernej cierpliwości wobec bliźnich.

                                               Jola

 

Stacja VI - Rozważania Mariusz B

 Ludzkie potrzeby...

Weronika miała tę wrażliwość by zauważyć konkretną potrzebę Jezusa, i odwagę, by tę potrzebę zaspokoić. To, co zrobiła było dobre.

   Za dobro Bóg wynagradza - niekiedy natychmiast, a czasem dopiero po naszej śmierci. Tylko On wie dlaczego tak jest dla nas najlepiej, optymalnie, idealnie. Bo nas KOCHA.

Słowo Boże na dzisiaj. Gorzkie Żale Cz. 1

Krótka refleksja po przeczytaniu dzisiejszej Liturgii Słowa. 

  Rekolekcje Wielkopostne, nauki rekolekcyjne, Sakrament Pokuty... To niektóre z kroków, które podejmujemy w tym okresie, aby przygotować się dobrze do Świąt Zmartwychwstania Pańskiego.

  Przychodząc do Pana Jezusa, pragnijmy rzeczywistej relacji z Nim, bądźmy szczerzy i pamiętajmy, że:

«... nie tak bowiem, jak człowiek widzi, widzi Bóg, bo człowiek widzi to, co dostępne dla oczu, a Pan widzi serce».  1 Sm, 16,7

 Bo dobrych owoców tego czasu może nie być, jeśli dokonamy aktu religijnego, a nie aktu wiary z miłości do Boga...

 

  Gdy idziesz przez życie, sam się potykasz, ale również możesz mieć przez innych rzucane pod nogi kłody.

Wierząc i kochając pamiętaj zawsze, że:

Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą. Ps 23,4

Stacja V Szymon Cyrenejczyk pomaga nieść krzyż Panu Jezusowi

 

Stacja V - Rozważania Joli K

Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez krzyż Swój święty świat odkupić raczył.

  Jeden drugiego brzemiona noście Ga (2,3)

,"Co uczyniliście jednemu z braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili" My(25, 40)

Jezus zachęca nas do solidarności z cierpieniem drugiego człowieka, do konkretnej pomocy. Często do tej pomocy przymusza nas  sytuacja życiowa.Nie zawsze mamy czas , żeby przemyśleć, samodzielnie podjąć  jak najlepszą decyzję ,ponieważ trzeba działać szybko jak np. w czasie czyjejś choroby, ale Pan Bóg zawsze w takiej sytuacji ma plan. Czasami wydaje nam się,że fizycznie, psychicznie nie damy rady. 

Z Bogiem damy i po jakimś czasie zauważamy, że ani nie byliśmy w tym sami, ani nie było to ponad nasze siły. Widzimy jak blisko przy nas był Jezus. Tylko,że na wszystko potrzeba czasu.

Panie Jezu spraw,  abym w kontakcie z moim bliźnim zawsze świadczyła swoim gestem, słowem, czynem, że jestem naśladowcą Chrystusa.                                          

                                                            Jola 

 

Stacja V - Rozważania Mariusza B

  Szymon znalazł się w sytuacji niespodziewanej, niewygodnej, trudnej...  Zaskoczony, zdezorientowany, zdominowany strachem.

  Ile razy nam się to zdarzyło? Przywołajmy w swoich myślach jakieś zdarzenie. W domu, szkole, w urzędzie, sklepie, na ulicy….
  Jaka była nasza pierwsza reakcja?
Jacy jesteśmy? Skłonni od razu pomóc komuś w potrzebie? A może długo przeżuwamy każdy temat dotyczący pomocy?

Stacja IV Pan Jezus spotyka swoją Matkę.

Stacja IV - Rozważania Joli K

Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez krzyż Swój święty świat odkupić raczył.

  

  Oto Matka twoja.  J 19,27

 Maryja wszystko rozważa  w swoim sercu.

Nie złorzeczy, nie pyta dlaczego mnie to spotkało?

Ze łzami w oczach chce być blisko Syna i choć  miecz boleści przeszywa Jej matczyne serce, kiedy widzi tak ogromnie udręczonego poranionego Jezusa. Wypełnia Bożą Wolę tak jak to zrobiła przy Zwiastowaniu wypowiadając swoje Fiat.

   Maryjo, Matko pięknej miłości naucz mnie jak wypełniać Bożą Wolę w trudach mojego życia, 

kiedy cierpienie przysłania nadzieję, naucz wrażliwości na ludzkie cierpienie.

                                                        Jola

 

Stacja IV Rozważania Mariusza B

  Mój Jezu. Po okrutnym biczowaniu i upadku przytłoczony ciężarem krzyża byłeś niepodobny do siebie.

Co czułeś poza cierpieniem fizycznym, gdy Twoje spojrzenie spotkało się ze spojrzeniem Twojej Matki? Czy była to otucha czy może jeszcze większa udręka?…

  Ty, który przejmowałeś się losem każdego człowieka zapewne bolałeś nad swoją Matką, której serce miecz przenikał.

Stacja lll - Jezus pierwszy raz upada pod krzyżem.

Stacja III - Rozważania Joli K

Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez krzyż Swój święty świat odkupić raczył.

  "On się obarczył naszym cierpieniem. On dźwigał nasze boleści... w Jego ranach jest nasze uzdrowienie.   Iz 53,4.5

 Jezus wziął na siebie winy całego świata, jakie były, są i jakie będą.

Wszystkie cierpienia, męki i upokorzenia, i śmierć, by zadośćuczynić swemu Ojcu za wszystkie grzechy ludzkości, abyśmy mogli być zbawieni.

Naucz mnie Jezu ufać w Twoje Miłosierdzie 

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.

                   Jola

 

Stacja III - Rozważania Mariusza B

Jezus pierwszy raz upada pod krzyżem

    Jezu, upadłeś… Odczułeś na sobie zwielokrotniony ciężar drzewa. Nie było szans obronić się przed tym upadkiem. Wątłe nogi umęczonego wcześniej ciała po prostu nie dały rady. Nogi Boga i jednocześnie nogi człowieka… 

  Wiele osób widziało Twój upadek. Jak reagowali? Co mieszkało w ich sercach, co nimi kierowało, co mówili, krzyczeli, a może nic nie mówili? Byłem tam również i ja… Jak się zachowywałem ?

Stacja II Pan Jezus bierze krzyż na swoje ramiona.

 

 Stacja II – Rozważania Joli K

Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez krzyż Swój święty świat odkupić raczył.

 "Jeśli kto chce iść za Mną niech bierze co dnia swój krzyż i niech Mnie naśladuje"

 ŁK 9,23

  Panie Jezu znasz moją słabość i wiem, że nie doświadczysz mnie ponad moje siły, bo to obiecałeś. Wziąłeś na siebie większy ciężar, aby krzyż nie przygniatał mnie ponad miarę.

 Naucz mnie Jezu, ufać Twojej Miłości i wierzyć, że moc w słabości się doskonali.

                                                            Jola

 

 Stacja II – Rozważania Mariusz B

Jezu, wziąłeś krzyż, wpierw jednak była decyzja - Twoja decyzja. Trudna do tego stopnia, że spływałeś krwawym potem.

  Wielu przechodzi obok tego zjawiska, jakby było czystą metaforą, ale już teraz wiadomo, że to fizycznie możliwe u człowieka - w jakich okolicznościach krew wypływa na zewnątrz mieszając się z potem.

  Jezu, Twoja decyzja była konsekwentna. Wiedziałeś jak śmiertelnie trudno będzie. Wiedziałeś, że będzie boleć po Bosku i po ludzku - jednak podjąłeś tą katorżniczą mękę dla nas, dla mnie …

  Ile to razy w moim życiu podjąłem jakąś słuszną decyzję i nie wytrwałem w niej? Ile razy byłem niekonsekwentny? Tylko Ty Panie Jezu wiesz ile tego było i ile dobra zaprzepaściłem. Podjąłeś ciężar ponad swoje siły. Wcześniej skatowany. Oczyma ludzkimi już na starcie przegrany, na starcie w sytuacji rozpaczliwej…

  A jak było i jak jest w moim życiu? Czy podejmuję chociaż te lekkie ciężary, lekkie krzyże, wręcz małe krzyżyki? Czy idę na totalną łatwiznę, a może odwracam głowę tak na wszelki wypadek? Czy widzę Twoją zakrwawioną Świętą Twarz? Czy widzę Umęczone Twoje Święte Ciało? Czy zdaję sobie sprawę z tego, że przyłożyłem (am) do tego rękę,...  stale przykładam?

  Bez względu na to wszystko podjąłeś się dla mnie tych wszystkich cierpień. Nie zważając na trud i oddając wszystko w ręce Ojca.
   Jezu, wybacz. Jezu daj siłę bym się zmieniał. Spraw, bym widział Twoją Twarz, gdy nadejdzie kolejna próba. Jezu, Ty wiesz, że Cię kocham i żałuję….

                                                  Mariusz

Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.

Za Jezusem, Drogą Krzyżową i życiem całym.

 Stacja I  Pan Jezus skazany na śmierć.

  Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez krzyż Swój święty świat odkupić raczył.

Panie Jezu, jestem w okresie Wielkiego Postu, czasu pewnego życiowego zatrzymania, czasu, który powinien przybliżyć mnie do Ciebie; teraz i na kiedyś...

 Czy przybliża?

Staram się... ale, czy należycie?

Na pewno nie tak, jak być powinno.

Chcę starać się bardziej i dlatego zaczynam te chwile z Tobą, z Twoją Drogą Krzyżową.

  

  W dzisiejszym czytaniu czytam... Błogosławiony mąż, który pokłada nadzieję w Panu, i Pan jest jego nadzieją.

 Łatwo jest dołączyć do obozu zwycięzcy... Ale cóż widzę w tym momencie?

  Stoisz przed sądem Piłata dręczony i umęczony, osamotniony i oczekujący na wyrok. Ten wyrok, który Ty już znasz, dla którego przyszedłeś na ziemię... dla którego przyszedłeś na ziemię dla mnie.

 A skoro dla mnie, to jakbym ja, gdzieś tam stał w tym wrogim tłumie...

Czy moja postawa była wroga?

Wielki Post. Jak dobrze go przeżyć?

  Wielki Post, jak go przeżyć będąc osobą samotną, kochającą Boga całym sobą, albo będąc w małżeństwie i rodzinie, które wspólnotą wyznawanych wartości, stanowią prawdziwy kościół domowy?

Jak przeżyć ten post, gdy samemu się odstało od Pana Boga, ale ma się jeszcze świadomość, że to jest jednak jakiś inny czas?

 Jak przeżyć dobrze Post, w małżeństwie/rodzinie, gdy nasi bliscy podejmują tylko jakieś konieczne minimum, żeby ten okres... zaliczyć ?

 Jak dobrze przeżyć ten czas, gdy w małżeństwie/rodzinie jesteś w swoich pragnieniach osamotniony, niezrozumiany, a czasem spotykasz się ze zdziwieniem, czy nawet pewną niechęcią, że chcesz tego, czy tamtego, co duchowo zaowocuje ?

Środa Popielcowa. Popiół na głowie, prawda w sercu. Trzeźwość.

„Posypmy głowy popiołem, uderzmy przed Panem czołem…” – te słowa, mocno, wybrzmiewają dzisiaj w naszych kościołach. Popiół, który przyjmujemy w Środę Popielcową, nie ma być tylko symbolem smutku. Jest znakiem prawdy o nas: jesteśmy słabi, omylni, grzeszni, potrzebujemy nawrócenia..., potrzebujemy też wsparcia.

  Wielki Post nie powinien zacząć się od duchowych planów i postanowień, ale od prostego wyznania: Panie, bez Ciebie nie daję rady. Najpierw stanięcie przed Panem Bogiem i dopiero wtedy wniknięcie w siebie, oraz prośba, aby Wielki Post przeżyć dobrze i owocnie.

  Środa Popielcowa zaprasza nas do zatrzymania się. „Zapustne śmiechy na stronę” – nie dlatego, że Pan Bóg nie lubi radości, ale dlatego, że nie każda „radość” nas buduje. Czasem śmiech jest ucieczką, pokryciem wewnętrznych rozterek, lęku czy nawet bólu. Hałas zagłusza ciszę, w której moglibyśmy usłyszeć prawdę o sobie. Wielki Post to nie czas udawania, że wszystko jest w porządku. To czas odwagi, by spojrzeć w serce i dostrzec to, co wymaga uzdrowienia.

W tym roku Środa Popielcowa przypada w Tygodniu Modlitw o Trzeźwość Narodu. Trzeźwość to nie tylko kwestia alkoholu. To styl życia, to jasność myślenia. To wolność od ucieczek w to, co chwilowo daje ulgę, ale na dłuższą metę niszczy relacje małżeńskie i rodzinne, jak również sumienie i samego zniewolonego człowieka. Wiele ludzkich dramatów zaczyna się od zdania: „Przecież przez jeden kieliszek nic złego się nie stanie…”. A jednak, ostatecznie, często się staje.

Niedziela Słowa Bożego

 

   W niedzielę Słowa Bożego proponuję kilka wersetów z Biblii o miłości i jedności. Niechaj miłość Boga i bliźniego oraz pragnienie jedności, wzrastają w nas i tam, gdzie powinny być.

 

Nowe przykazanie

  34 Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. 35 Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali».  J,13,34-35

 

O zachowanie jedności

1 Zachęcam was zatem ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, do jakiego zostaliście wezwani, 2 z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. 3 Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. 4 Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. 5 Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. 6 Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który [jest i działa] ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.  Ef,4,1-6

 

Kościół jednym nadprzyrodzonym Ciałem Chrystusa: liczne członki, jedno ciało

12 Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. 13 Wszyscy bowiem w jednym Duchu zostaliśmy ochrzczeni, [aby stanowić] jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscy też zostaliśmy napojeni jednym Duchem. 14 Ciało bowiem to nie jeden członek, lecz liczne [członki].  1Kor,12,12-14

Uroczystość Objawienia Pańskiego 2026 r.

 

Boże Narodzenie przyszło cicho i skromnie – w warunkach niegodnych człowieka. A jednak właśnie tak rodzi się Mesjasz: Zbawiciel świata, Syn Boży, który przychodzi, aby dotrzeć do każdego ludzkiego serca.
Z ubogiej stajenki pragnie ogarnąć cały świat.

Jezus pokazuje nam, że to, co wielkie w Bożej perspektywie, rodzi się inaczej niż po ludzku: w pokorze, ciszy, w Duchu Bożym i w celu znanym często tylko samemu Bogu.

Tak było przez całą historię zbawienia. Pan Bóg wybierał ludzi małych i prostych, aby przez nich objawić wielkie dzieła. Święta Bernadetta z Lourdes, święta Faustyna z przesłaniem o Bożym Miłosierdziu – to przykłady, że z ludzkiej małości rodzi się coś wielkiego, aby człowiek mógł rozpoznać w tym nie ludzką siłę i zdolności, lecz Bożą moc.

Bóg jednak nie działa bez człowieka. Potrzebuje jego zgody, wierności i wytrwałości. Najpierw człowieka przygotowuje, a potem wspiera go w realizacji swojego planu. I zwykle czyni to przez wielu ludzi – każdy wnosi swoją cząstkę, by w całości spełniło się to, co Bóg zamierzył.

  Tak było również z Trzema Królami - Mędrcami. Oczekiwali, a skoro dostrzegli znaki, wyruszyli w drogę i pokonali trud, nie po to, by zachować odkrycie tylko dla siebie...

 Jeszcze nie było Kościoła, a już wieść o Jezusie rozchodziła się po świecie.

Życzenia na Boże Narodzenie 2025 r.

''Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany"...

   Jezus, Pan Jezus przyszedł, dał się każdemu z nas... dał się każdemu człowiekowi.

Nie każdy jednak uradował się z Jego przyjścia, nie każdy przyjął Go tak, jak On by tego oczekiwał.

... Często jest tak również w naszych rodzinach...

To boli i w przypadku bliskich - dorosłych ludzi, po ludzku czyni nas, jakby, niemal bezradnymi.

Rekolekcje Adwentowe... Nowotworowe dobro...

  W mojej parafii odbyły się Rekolekcje Adwentowe. Był to szczególny czas w Adwencie, który pozwalał, zachęcał do tego, aby duchowo, wprowadzić się na wyższy poziom, aby pojednać się z samym sobą, z bliźnimi i z Panem Bogiem,  aby przez czas pozostały do Świąt Bożego Narodzenia, zacząć kroczyć,... jakby bardziej, czy też prawdziwie adwentowo.

   Sama treść słowa, niesiona przez Księży Rekolekcjonistów jest, powinna być, najważniejsza, ale bardzo ważne jest też to, jak ono jest przekazywane. Księża głoszą nauki w różny sposób; czasem mówią głośniej, z większą emocją, a czasem mają taki dar, że spokojne, płynne i nie za szybkie mówienie, dociera do uczestników rekolekcji, jak żadne inne. Przekazywane treści, podawane przykłady, szczególnie te zaczerpnięte z życia, a jeszcze lepiej z bezpośredniego doświadczenia, sprawiają, że zasłuchanie wiernych jest niespotykane...

   Tak właśnie było w przypadku rekolekcji w mojej parafii.

Rekolekcjonista, za Łaską Bożą, wywołał to szczególne zasłuchanie i wierzę, że przemyślenie usłyszanego słowa przez słuchających...

  Chciałem zrelacjonować jeden z przykładów, podanych przez Rekolekcjonistę, który najbardziej zapadł mi w pamięć i zrobił na mnie największe wrażenie...

   W szpitalu onkologicznym, młody ksiądz, dowiaduje się, że wykryty nowotwór jest złośliwy...  Perspektywy są niedookreślone na razie, ale może być bardzo źle.

   Po rozmowie z lekarzem, ksiądz zszedł do poczekalni - baru znajdującego się w szpitalu, usiadł przy stoliku i zamyślił się...

   Podchodzi do niego młody chłopak i pyta, czy może się przysiąść...

Siada na przeciw księdza i po chwili, cichej obserwacji pyta, a właściwie, widząc, jak ksiądz wygląda, raczej stwierdza:

- Ksiądz po wizycie u lekarza.

- Tak

- Pyta dalej, również stwierdzając. I co, nowotwór, ciężko to przyjąć i zaakceptować?

- Tak, rak złośliwy. Rokowania trudne do określenia, ale raczej marne. Ciężko.

   Nastała chwila ciszy, ksiądz popatrzył na młodego, wychudzonego chłopaka, którego ubiór wskazywał na pacjenta szpitala, i spytał, czy może mu zadać pytanie.

- Proszę, odpowiedział chłopak.

- A ty, też jesteś chory?

- Tak, właściwie jestem w ostatnim stadium.

- I jak to kiedyś przyjąłeś i jak to teraz przeżywasz ?

- Chłopak, dla którego była to może nie pierwsza taka rozmowa, ale może pierwsza z księdzem zaczął swoją opowieść...

 

   Na początek padły zaskakujące i niesamowicie mocne słowa...

Nowotwór, to coś najlepszego, co mnie w życiu spotkało...

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny - 8 grudnia. Godzina Łaski, od godziny 12 do 13.

 

  

  W Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny - 8 grudnia, od godziny 12 do 13 przypada Godzina Łaski.
  Matka Boża, objawiając się w Święto Niepokalanego Poczęcia, 8 grudnia 1947 r., pielęgniarce Pierinie Gilli w Montichiari we Włoszech powiedziała:

 
   „Życzę sobie, aby każdego roku w dniu 8 grudnia w południe obchodzono Godzinę Łaski dla całego świata. Dzięki modlitwie w tej godzinie ześlę wiele łask dla duszy i ciała. Będą masowe nawrócenia. Dusze zatwardziałe i zimne jak marmur poruszone będą łaską Bożą i znów staną się wierne i miłujące Boga. Pan, mój Boski Syn Jezus, okaże wielkie miłosierdzie, jeżeli dobrzy ludzie będą się modlić za bliźnich. Jest moim życzeniem, aby ta Godzina była rozpowszechniona. Wkrótce ludzie poznają wielkość tej Godziny Łaski. Jeśli ktoś nie może w tym czasie przyjść do kościoła, niech modli się w domu”.

 Zamieszczam linki w których możemy zapoznać się bliżej z okolicznościami tego Maryjnego życzenia.

Słowo o historii Godziny Łaski

http://niedziela.pl/artykul/115667/nd/Godzina-Laski-8-grudnia-godz  

  Ksiądz Teodor o Godzinie Łaski i stanowisku Kościoła - 2024r.

https://www.youtube.com/watch?v=yoWN-j8PpY8

Roraty. O dobre spojrzenie na życie...

  W dniu dzisiejszym byłem na pierwszych w tym Adwencie Roratach, które w mojej parafii są tylko w środy i soboty.

  Godzina 6.34.. wchodzę do kościoła i idę do ławek z przodu niemal w ciemności... tylko wieczne lampki się świecą na ołtarzu, jakby pokazywały drogę do ławek z przodu kościoła, z których mamy mniej możliwości rozpraszania się tym, co za nami, czy z boku, bo Tabernakulum i Jezus są niemal tuż.

 Jeszcze tylko trochę światło sprzed zakrystii rozświetla mrok.

  O 6.40 kościelny zapala świecę roratną, światło na kościele rozbłyska, a jedna z osób podchodzi i zapala, od roratki, świecę w swoim lampionie.  Organista intonuje Godzinki do Najświętszej Maryi Panny, wierni podejmują śpiew...

   Pierwsze roraty... ciekawi mnie ile osób przyszło, czy jest ktoś z młodzieży, czy dzieci, ile lampionów przyniesiono? ...

Nie odwracam się jednak... na zakończenie się okaże.

   Śpiew Godzinek, trochę w dialogu z organistą, trochę wszyscy razem dobiega końca.

Chwila przerwy, pieśń Maryja i rozpoczyna się Msza Święta... Dzień powszedni, ale po Ewangelii krótkie słowo kapłańskie jest.

  Komunia Święta i widzę, że ludzie mijają mnie w dwóch szeregach i jest ich dość dużo. Obserwuję przechodzących obok mnie i cieszę się, że tyle osób przyjmuje Pana Jezusa do swojego serca... domu, rodziny. Młodzieży i dzieci jest, jak na lekarstwo, ale są. Sam podchodzę do Komunii na końcu, gdyż klękam przyjmując Jezusa i staram się nie robić zamieszania.  

  Co szczególnego zostało mi po tych Roratach?

Została mi wyraźna myśl, tak wyraźna, że po kilku godzinach siadam, żeby napisać słowo na stronę Modlitwy Wstawienniczej i ona jest we mnie:  "szklanka jest do połowy pełna"

Adwent - Przyjście.

  Nastał czas Adwentu. Dla wierzących jest to czas oczekiwania, który jednak powinien być wypełniony tym i tak, jak chciałby tego Ten, którego Przyjścia oczekujemy...

   Mam od dawna pewien kwiat - skrzydłokwiat. Nie pamiętam skąd się wziął, ale ma już wiele lat. Musiał nas nim ktoś obdarować, bo przez lata "rósł" w małej plastikowej doniczce...

Napisałem "rósł, gdyż przez długi czas jego wielkość i pokrój właściwie się nie zmieniały.  Miał kilkanaście wąskich lancetowatych listków koloru jasnozielonego...

  Po jakimś czasie postanowiłem go przesadzić i dostał większą doniczkę z dobrą ziemią do kwiatów, i jeszcze pewnie ją wzbogaciłem...

   Efekt?  Teraz jego wysokość jest 3-4 razy większa, a liści jest tyle, że co jakiś czas muszę wycinać. Nabrały ciemnozielonej barwy i podobno wyłapują kurz z pokoju, a kwiat ten nawet zaczął, co jakiś czas, zakwitać...

  Aby pokazać całe swoje piękno, kwiat ten musiał mieć stworzone warunki i ktoś musiał dostarczyć mu tego, czego potrzebował...

  

   Każdy człowiek, to taki kwiat i też może wzrastać i rozkwitać..., tyle, że nie powinien tylko oczekiwać, aż ktoś stworzy mu warunki i coś zrobi z jego życiem...

"Króluj nam Chryste zawsze i wszędzie"...

Panie Jezu Chryste, nasz Zbawicielu, Panie i Królu;

Króluj w Kościele Katolickim.

Króluj Pasterzom naszym.

Króluj w Europie i Świecie.

Króluj w Ojczyźnie naszej i Narodzie Polskim.

Króluj w Parafiach i rodzinach naszych.

Króluj bogatym i znanym.

Króluj biednym i potrzebującym .

Króluj prześladowanym i dyskryminowanym.

Niepodległość Ojczyzny. Wiara, Pokój. Modlitwa.

 

Co proszę, Panie Boże, daj.

  Historia świata, a właściwie historia ludzkości, w tym również historia Naszej Ojczyzny i Narodu Polskiego, to ciąg niemal nieustannych walk, wojen między społecznościami, państwami i narodami.

  Cóż jest tą walką, co jest istotą wojny?

Istotą ostatecznie, jest zabijanie człowieka, przez człowieka.

Są tacy, którzy decydują o rozpoczęciu zabijania, są tacy, którzy mają tego dokonywać i sami mają być zabijani.

Często obwarowane jest to w obowiązkiem i nazywane koniecznością Daniny Krwi dla Ojczyzny.

   Nie zgadzam się z tym. 

Za droga jest krew człowieka, żeby niektórzy ją szafowali...

 

Pan Jezus powiedział:

" Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję."

J. 14,27

Dalej Jezus mówi, aby serce człowiecze się nie trwożyło i nie lękało.

   W 5 rozdziale Ewangelii Mateusza, w Kazaniu na górze słyszymy słowa:

" Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.

Mt. 5,9.

   Trzeba mieć pokój w sercu, w swoim umyśle... wtedy można nieść go innym.