Niebu i ziemi królująca Najśw. Panno Maryo! a na Jasnej Górze Częstochowskiej ukoronowana Królowo polskiej Korony najłaskawsza, któraś dotąd żadnego, pod Twoją obronę z pokorą i ufnością się uciekającego bez pociechy nie zostawiła: Do Ciebie my wygnańcy synowie Ewy się uciekamy w naszej niedoli. — Wyznajemy Najświętsza Panno, że słusznie cierpimy — zgrzeszyliśmy z ojcami naszemi — niezbożnieśmy czynili, bośmy dla marności światowych zapomnieli i obrazili Boga, Ojca najlepszego, który nas stworzył i chowa, i rozdrażniliśmy nieprawościami naszemi oczy majestatu Jego i zasmuciliśmy Matkę i karmicielkę naszą, Kościół święty, który nas karmi słowem Bożym i nasyca dusze nasze świętemi Sakramentami na żywot wieczny. Przeto dopuścił Bóg na nas, że wpadliśmy w moc nieprzyjaciół naszych. Szukaliśmy ratunku u ludzi a nie było go, bo bez Boga omylny ratunek człowieczy; dobywaliśmy miecza, ale go nam i kosę z rąk wytrącono. Krzyż tylko zostawił nam miłosierny Bóg na ostatni ratunek.
