Stacja lll - Jezus pierwszy raz upada pod krzyżem.

Stacja II - Rozważania Joli K

Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez krzyż Swój święty świat odkupić raczył.

  "On się obarczył naszym cierpieniem. On dźwigał nasze boleści... w Jego ranach jest nasze uzdrowienie.   Iz 53,4.5

 Jezus wziął na siebie winy całego świata, jakie były, są i jakie będą.

Wszystkie cierpienia, męki i upokorzenia, i śmierć, by zadośćuczynić swemu Ojcu za wszystkie grzechy ludzkości, abyśmy mogli być zbawieni.

Naucz mnie Jezu ufać w Twoje Miłosierdzie 

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.

                   Jola

 

Stacja II - Rozważania Mariusza B

Jezus pierwszy raz upada pod krzyżem

    Jezu, upadłeś… Odczułeś na sobie zwielokrotniony ciężar drzewa. Nie było szans obronić się przed tym upadkiem. Wątłe nogi umęczonego wcześniej ciała po prostu nie dały rady. Nogi Boga i jednocześnie nogi człowieka… 

  Wiele osób widziało Twój upadek. Jak reagowali? Co mieszkało w ich sercach, co nimi kierowało, co mówili, krzyczeli, a może nic nie mówili? Byłem tam również i ja… Jak się zachowywałem ?

Stacja II Pan Jezus bierze krzyż na swoje ramiona.

 

 Stacja II – Rozważania Joli K

Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez krzyż Swój święty świat odkupić raczył.

 "Jeśli kto chce iść za Mną niech bierze co dnia swój krzyż i niech Mnie naśladuje"

 ŁK 9,23

  Panie Jezu znasz moją słabość i wiem, że nie doświadczysz mnie ponad moje siły, bo to obiecałeś. Wziąłeś na siebie większy ciężar, aby krzyż nie przygniatał mnie ponad miarę.

 Naucz mnie Jezu, ufać Twojej Miłości i wierzyć, że moc w słabości się doskonali.

                                                            Jola

 

 Stacja II – Rozważania Mariusz B

Jezu, wziąłeś krzyż, wpierw jednak była decyzja - Twoja decyzja. Trudna do tego stopnia, że spływałeś krwawym potem.

  Wielu przechodzi obok tego zjawiska, jakby było czystą metaforą, ale już teraz wiadomo, że to fizycznie możliwe u człowieka - w jakich okolicznościach krew wypływa na zewnątrz mieszając się z potem.

  Jezu, Twoja decyzja była konsekwentna. Wiedziałeś jak śmiertelnie trudno będzie. Wiedziałeś, że będzie boleć po Bosku i po ludzku - jednak podjąłeś tą katorżniczą mękę dla nas, dla mnie …

  Ile to razy w moim życiu podjąłem jakąś słuszną decyzję i nie wytrwałem w niej? Ile razy byłem niekonsekwentny? Tylko Ty Panie Jezu wiesz ile tego było i ile dobra zaprzepaściłem. Podjąłeś ciężar ponad swoje siły. Wcześniej skatowany. Oczyma ludzkimi już na starcie przegrany, na starcie w sytuacji rozpaczliwej…

  A jak było i jak jest w moim życiu? Czy podejmuję chociaż te lekkie ciężary, lekkie krzyże, wręcz małe krzyżyki? Czy idę na totalną łatwiznę, a może odwracam głowę tak na wszelki wypadek? Czy widzę Twoją zakrwawioną Świętą Twarz? Czy widzę Umęczone Twoje Święte Ciało? Czy zdaję sobie sprawę z tego, że przyłożyłem (am) do tego rękę,...  stale przykładam?

  Bez względu na to wszystko podjąłeś się dla mnie tych wszystkich cierpień. Nie zważając na trud i oddając wszystko w ręce Ojca.
   Jezu, wybacz. Jezu daj siłę bym się zmieniał. Spraw, bym widział Twoją Twarz, gdy nadejdzie kolejna próba. Jezu, Ty wiesz, że Cię kocham i żałuję….

                                                  Mariusz

Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.

Za Jezusem, Drogą Krzyżową i życiem całym.

 Stacja I  Pan Jezus skazany na śmierć.

  Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez krzyż Swój święty świat odkupić raczył.

Panie Jezu, jestem w okresie Wielkiego Postu, czasu pewnego życiowego zatrzymania, czasu, który powinien przybliżyć mnie do Ciebie; teraz i na kiedyś...

 Czy przybliża?

Staram się... ale, czy należycie?

Na pewno nie tak, jak być powinno.

Chcę starać się bardziej i dlatego zaczynam te chwile z Tobą, z Twoją Drogą Krzyżową.

  

  W dzisiejszym czytaniu czytam... Błogosławiony mąż, który pokłada nadzieję w Panu, i Pan jest jego nadzieją.

 Łatwo jest dołączyć do obozu zwycięzcy... Ale cóż widzę w tym momencie?

  Stoisz przed sądem Piłata dręczony i umęczony, osamotniony i oczekujący na wyrok. Ten wyrok, który Ty już znasz, dla którego przyszedłeś na ziemię... dla którego przyszedłeś na ziemię dla mnie.

 A skoro dla mnie, to jakbym ja, gdzieś tam stał w tym wrogim tłumie...

Czy moja postawa była wroga?

Wielki Post. Jak dobrze go przeżyć?

  Wielki Post, jak go przeżyć będąc osobą samotną, kochającą Boga całym sobą, albo będąc w małżeństwie i rodzinie, które wspólnotą wyznawanych wartości, stanowią prawdziwy kościół domowy?

Jak przeżyć ten post, gdy samemu się odstało od Pana Boga, ale ma się jeszcze świadomość, że to jest jednak jakiś inny czas?

 Jak przeżyć dobrze Post, w małżeństwie/rodzinie, gdy nasi bliscy podejmują tylko jakieś konieczne minimum, żeby ten okres... zaliczyć ?

 Jak dobrze przeżyć ten czas, gdy w małżeństwie/rodzinie jesteś w swoich pragnieniach osamotniony, niezrozumiany, a czasem spotykasz się ze zdziwieniem, czy nawet pewną niechęcią, że chcesz tego, czy tamtego, co duchowo zaowocuje ?

Środa Popielcowa. Popiół na głowie, prawda w sercu. Trzeźwość.

„Posypmy głowy popiołem, uderzmy przed Panem czołem…” – te słowa, mocno, wybrzmiewają dzisiaj w naszych kościołach. Popiół, który przyjmujemy w Środę Popielcową, nie ma być tylko symbolem smutku. Jest znakiem prawdy o nas: jesteśmy słabi, omylni, grzeszni, potrzebujemy nawrócenia..., potrzebujemy też wsparcia.

  Wielki Post nie powinien zacząć się od duchowych planów i postanowień, ale od prostego wyznania: Panie, bez Ciebie nie daję rady. Najpierw stanięcie przed Panem Bogiem i dopiero wtedy wniknięcie w siebie, oraz prośba, aby Wielki Post przeżyć dobrze i owocnie.

  Środa Popielcowa zaprasza nas do zatrzymania się. „Zapustne śmiechy na stronę” – nie dlatego, że Pan Bóg nie lubi radości, ale dlatego, że nie każda „radość” nas buduje. Czasem śmiech jest ucieczką, pokryciem wewnętrznych rozterek, lęku czy nawet bólu. Hałas zagłusza ciszę, w której moglibyśmy usłyszeć prawdę o sobie. Wielki Post to nie czas udawania, że wszystko jest w porządku. To czas odwagi, by spojrzeć w serce i dostrzec to, co wymaga uzdrowienia.

W tym roku Środa Popielcowa przypada w Tygodniu Modlitw o Trzeźwość Narodu. Trzeźwość to nie tylko kwestia alkoholu. To styl życia, to jasność myślenia. To wolność od ucieczek w to, co chwilowo daje ulgę, ale na dłuższą metę niszczy relacje małżeńskie i rodzinne, jak również sumienie i samego zniewolonego człowieka. Wiele ludzkich dramatów zaczyna się od zdania: „Przecież przez jeden kieliszek nic złego się nie stanie…”. A jednak, ostatecznie, często się staje.

Niedziela Słowa Bożego

 

   W niedzielę Słowa Bożego proponuję kilka wersetów z Biblii o miłości i jedności. Niechaj miłość Boga i bliźniego oraz pragnienie jedności, wzrastają w nas i tam, gdzie powinny być.

 

Nowe przykazanie

  34 Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. 35 Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali».  J,13,34-35

 

O zachowanie jedności

1 Zachęcam was zatem ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, do jakiego zostaliście wezwani, 2 z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. 3 Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. 4 Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. 5 Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. 6 Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który [jest i działa] ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.  Ef,4,1-6

 

Kościół jednym nadprzyrodzonym Ciałem Chrystusa: liczne członki, jedno ciało

12 Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. 13 Wszyscy bowiem w jednym Duchu zostaliśmy ochrzczeni, [aby stanowić] jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscy też zostaliśmy napojeni jednym Duchem. 14 Ciało bowiem to nie jeden członek, lecz liczne [członki].  1Kor,12,12-14

Uroczystość Objawienia Pańskiego 2026 r.

 

Boże Narodzenie przyszło cicho i skromnie – w warunkach niegodnych człowieka. A jednak właśnie tak rodzi się Mesjasz: Zbawiciel świata, Syn Boży, który przychodzi, aby dotrzeć do każdego ludzkiego serca.
Z ubogiej stajenki pragnie ogarnąć cały świat.

Jezus pokazuje nam, że to, co wielkie w Bożej perspektywie, rodzi się inaczej niż po ludzku: w pokorze, ciszy, w Duchu Bożym i w celu znanym często tylko samemu Bogu.

Tak było przez całą historię zbawienia. Pan Bóg wybierał ludzi małych i prostych, aby przez nich objawić wielkie dzieła. Święta Bernadetta z Lourdes, święta Faustyna z przesłaniem o Bożym Miłosierdziu – to przykłady, że z ludzkiej małości rodzi się coś wielkiego, aby człowiek mógł rozpoznać w tym nie ludzką siłę i zdolności, lecz Bożą moc.

Bóg jednak nie działa bez człowieka. Potrzebuje jego zgody, wierności i wytrwałości. Najpierw człowieka przygotowuje, a potem wspiera go w realizacji swojego planu. I zwykle czyni to przez wielu ludzi – każdy wnosi swoją cząstkę, by w całości spełniło się to, co Bóg zamierzył.

  Tak było również z Trzema Królami - Mędrcami. Oczekiwali, a skoro dostrzegli znaki, wyruszyli w drogę i pokonali trud, nie po to, by zachować odkrycie tylko dla siebie...

 Jeszcze nie było Kościoła, a już wieść o Jezusie rozchodziła się po świecie.