Wielki Post, jak go przeżyć będąc osobą samotną, kochającą Boga całym sobą, albo będąc w małżeństwie i rodzinie, które wspólnotą wyznawanych wartości, stanowią prawdziwy kościół domowy?
Jak przeżyć ten post, gdy samemu się odstało od Pana Boga, ale ma się jeszcze świadomość, że to jest jednak jakiś inny czas?
Jak przeżyć dobrze Post, w małżeństwie/rodzinie, gdy nasi bliscy podejmują tylko jakieś konieczne minimum, żeby ten okres... zaliczyć ?
Jak dobrze przeżyć ten czas, gdy w małżeństwie/rodzinie jesteś w swoich pragnieniach osamotniony, niezrozumiany, a czasem spotykasz się ze zdziwieniem, czy nawet pewną niechęcią, że chcesz tego, czy tamtego, co duchowo zaowocuje ?
Jak owocnie przeżyć Wielki Post, gdy w środowisku pracy, sąsiedztwie, dobrego słowa w tej sprawie nie można zamienić ?
Jak przeżyć, gdy tzw. świat nie przeżywa, a często wyszydza, czy choćby tylko trywializuje wszystko z czym Wielki Post powinien być łączony ?
Czy wiesz jak?
Jeśli wiesz, to proszę, powiedz mi, powiedz nam.
Powiedz, w komentarzu, jak Ty przeżywasz Ten Czas.
Sławek
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Jeśli nie chcesz być osobą anonimową odpowiadając na wpis, kliknij na: "Komentarz jako", wybierz "nazwa/adres URL" i wpisz swoje imię. To jest również, taka prośba z naszej strony.