Jesteś potrzebny innym. Kliknij na "Dołącz do grona modlących" i poznaj zasady Modlitwy Wstawienniczej. Przemyśl, zapragnij i odpowiedzialnie podejmij posługę modlitewną. Zapraszamy.

__________________________________________

__________________________________________
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Życie duchowe. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Życie duchowe. Pokaż wszystkie posty

24.05.2020

Wniebowstąpienie Pańskie


Słowa Ewangelii  na dzień Uroczystości  Wniebowstąpienia Pańskiego.
 Jedenastu uczniów udało się do Galilei, na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami:

«Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata».”
Mt. 28, 16-20

 Raj, Nagroda Wieczna, Życie wieczne, Królestwo Niebieskie… to nazwy, których używamy na określenie Nieba, gdzie mamy, jak powiedział Pan Jezus, przygotowane miejsce J, 14, 2.

Dzisiaj obchodzimy Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego.

Pan nasz i Zbawiciel, Jezus Chrystus przyszedł na ziemię dla ciebie, dla mnie…  Wskazał drogę, powiedział, jak żyć,  pokonał śmierć, odkupił nasze grzechy. Odszedł do swojego Ojca, zostawił nam jednak środki i nauczycieli, którzy nas przez życie mają tak prowadzić, abyśmy to przygotowane miejsce w niebie zajęli.
    
  Wszystko jest przygotowane, wszystko jest wiadome, tylko trzeba z tego korzystać… uwierzyć Chrystusowi i żyć tak jak mówi… a mówi tak, jak np. do Nikodema:

22.05.2020

Święta Rito, do Ciebie się uciekamy.

Święta Rito patronko spraw trudnych i beznadziejnych wstawiaj się za nami!

  Dzisiaj we wspomnienie Św.Rity, której czciciele znajdują się być może wśród nas, pragnę się z Wami podzielić pewnym wydarzeniem, które stało się niegdyś moim udziałem :). Wydarzenie to związane było z pielgrzymką, którą organizowałam dla mojej parafii. Trasa pielgrzymki wiodła z mojej miejscowości czyli z Głuchołaz przez Otmuchów-Głębinów do Wambierzyc, Kudowy i Kłodzka, w którym mieliśmy spotkanie z siostrami klaryskami. 

Nawiedzenie parafii św.Urbana w Otmuchowie zaproponował Kapłan, który z nami udawał się na pielgrzymkę. Wielu z pielgrzymów, a wśród nich ja :) było nieco, a nawet bardzo :) zdziwionych propozycją Kapłana, ponieważ nie słyszeliśmy nic szczególnego o otmuchowskiej parafii św.Urbana. Otmuchów-Głębinów położony nad jeziorem nyskim jest miejscem rekreacji i wypoczynku.... o tym wiedzieliśmy bardzo dobrze i większość z nas korzystała z tego miejsca w czasie urlopów lub sobotnio-niedzielnych wypadów  nad jezioro, ale nic ponad to nie wiedzieliśmy o tamtym miejscu.

Jak wielkim zaskoczeniem dla pielgrzymów był fakt, że w malutkiej parafii p.w. św.Urbana położonej niespełna 30 minut drogi od naszego miasta   rozwija się prężnie kult św.Rity :):):). 

17.05.2020

„Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania” (J 14, 15).

W poprzednią niedzielę Kościół rozważał słowa Jezusa, który w dialogu z Tomaszem i Filipem mówi o sobie: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie” (J 14, 6), oraz przedstawia siebie, jako obraz Boga niewidzialnego: „Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca” (J 14, 9). Jest to wyrazem całkowitego zjednoczenia Ojca i Syna, którego wyrazem są zbawcze dzieła: „Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie - wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła!” (J 14, 10-11). To zjednoczenie jest wyrazem ich boskiej natury, która jest miłością, jak uczy św. Jan: „Bóg jest miłością” (1 J 4, 8). Osobowym wyrazem tej wzajemnej miłości Ojca i Syna jest Duch Święty – Trzecia Osoba Trójcy Przenajświętszej.
Właśnie dlatego, że jest miłością, Bóg nie „zamyka się” w doskonałej relacji trzech Osób, ale „wychodzi z siebie” w sposób nieskończenie hojny, stwarzając na swój obraz i podobieństwo innego, którego mógłby obdarzyć miłością, czyli sobą. A gdy ów inny dopuszcza się niewierności, Bóg okazuje miłosierny wymiar swojej miłości, który znajduje szczyt we wcieleniu, męce, śmierci i Zmartwychwstaniu Syna, jak uczy nas św. Jan: „W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że zesłał Syna swego Jednorodzonego na świat, abyśmy życie mieli dzięki Niemu. W tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On sam nas umiłował i posłał Syna swojego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy” (1 J 4, 9-10). Dzieło zbawcze wcielonego Syna dokonało się w mocy Ducha Świętego, który najpierw zstąpił na Maryję i osłonił ją (por. Łk 1, 35), następnie zstąpił na Jezusa, namaścił Go po Jego chrzcie w Jordanie (por. Łk 3, 21-22) i pozostał z Nim, aż do Jego śmierci na krzyżu (por. J 19, 30).

13.05.2020

12-13 V 1982 Jan Paweł II w Fatimie


  Tegoroczne wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej, obchodzimy na kilka dni przed setną rocznicą urodzin Św, Jana Pawła II.
  Czuł się On bardzo związany z Maryją Fatimską. 
Przypominamy nasz tekst o pobycie św. Jana Pawła II w Fatimie.

  Kiedy przed rokiem na Placu św. Piotra miał miejsce zamach, gdy odzyskałem świadomość myśli moje pobiegły natychmiast ku temu sanktuarium, ażeby w Sercu Matki Bożej złożyć podziękowanie za uratowanie mnie od niebezpieczeństwa - mówił 12 maja 1982 r. Sługa Boży Jan Paweł II podczas swojej pierwszej pielgrzymki do Fatimy.

Później w roku 1991, oraz 2000  jeszcze dwukrotnie Jan Paweł II pielgrzymował do  portugalskiego sanktuarium, które przed rokiem 1982 nie znalazło się na trasie, wielu jego podróży.
Po zamachu z 13 maja 1981 r., dokładnie w rocznicę pierwszego objawienia, kiedy Jan Paweł II przebywał jeszcze w klinice Gemelli, poprosił o dostarczenie mu koperty z tekstem trzeciej części tajemnicy fatimskiej.

 Po roku udał się w jedenastą podróż apostolską, do Portugalii. W pierwszym dniu wizyty, 12 maja, o godz. 21.05 przybył do Fatimy. Był oczekiwany przez ok. milion wiwatujących na cześć Papieża pielgrzymów. Właśnie podczas pierwszego przemówienia, po przybyciu, w Kaplicy Objawień Papież powiedział : 

"We wszystkim, co się wydarzyło (13 maja 1981 r.), zobaczyłem - stale będę to powtarzał - specjalną opiekę macierzyńską Matki Bożej. I poprzez zbieg okoliczności - a proste zbiegi okoliczności nie istnieją w planach Bożej Opatrzności - dostrzegłem także wezwanie, a być może zwrócenie uwagi na przesłanie, które przed 65 laty, stąd wyszło, za pośrednictwem dzieci z pokornego, wiejskiego ludu". 
 Następnego dnia, 13 maja, Papież spotkał się najpierw z biskupami Portugalii, a następnie przewodniczył Mszy św. Obecna była s. Łucja, karmelitanka, świadek objawień z 1917 r.

10.05.2020

Niech się nie trwoży serce wasze. J, 14, 1

  
  Ze słów Pana Jezusa, które czytamy w dzisiejszej Ewangelii chciałbym wyróżnić i zestawić dwa zdania.

Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! J, 14, 1

Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? J, 14, 9
     
  Znane powiedzenie mówi: „Jak trwoga, to do Boga”.
Ta trwoga opanowała nas, w ostatnim czasie, bardzo… za bardzo… Znam parafię… w naszej Ojczyźnie, kilkutysięczną, gdzie w Triduum Paschalne przychodziła do kościoła jedna, jedyna i cały czas ta sama osoba…
  Funkcjonowało wtedy to straszne ograniczenie, co do liczby wiernych, którzy mogą uczestniczyć we Mszach i Nabożeństwach, ale nawet narzucony limit nie został wykorzystany i to w najważniejszym momencie Roku Liturgicznego…
Jeden wierny, przez trzy dni Nabożeństw…

  Nie chcę rozwijać tematu zatrwożenia, chciałbym natomiast prosić Pana Boga, aby każdego z nas obdarzył Łaską Wiary i odwagi, aby trwoga nie rządziła w naszych sercach i umysłach, aby królowała w nich, zrodzona z Wiary, nadzieja, która zawieść nie może,. Nadzieja, która zaprowadzi nas do Świątyni i do Eucharystii.

07.05.2020

Najświętsza Maryja Panna Niepokalana Wszechpośredniczka Łask.

Tak często… a powinniśmy codziennie, przyzywać imienia Maryi, prosząc o Jej wstawiennictwo i wyjednanie nam, przez Jej Syna, wszelkich potrzebnych nam łask.
   
  W Litanii Loretańskiej nazywamy Maryję wieloma imionami. Mówimy do Niej… Matka Dobrej Rady, Wspomożenie Wiernych, Ucieczka Grzeszników, Uzdrowienie Chorych, Pocieszycielka Strapionych, Przyczyna Naszej Radości…
  W imionach tych, zawarte są nasze potrzeby i pragnienia, które są właśnie Łaskami, o które za pośrednictwem Maryi prosimy Pana Boga…  I tak jest od wieków.

  Sanktuarium w Niepokalanowie i Zakony Franciszkańskie obchodzą dzisiaj uroczystość Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej Wszechpośredniczki Łask. ( link na końcu tekstu)
   
  Uczcijmy Maryję wszyscy. Jest Ona przecież, tak naturalnie i wybrana sercem, obecna w naszych modlitwach… a większość z nich, to są chyba jednak prośby… więc bądźmy wdzięczni.
  Może zechcemy – pisząc komentarz, podzielić się swoimi ulubionymi Imionami, którymi nazywamy Maryję, jakby powtarzając je, czy dodając do odmawianej w maju Litanii do Najświętszej Maryi Panny.

03.05.2020

„Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony” (J 10, 9).


  W ubiegłą niedzielę Zmartwychwstały Chrystus objawił się pogrążonym w mroku niewiary uczniom zmierzającym do Emaus jako zapowiedziany przez proroków cierpiący Mesjasz: „Na to On rzekł do nich: «O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?» I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego” (Łk 24, 25-27). W trakcie tej niepowtarzalnej, chrystusowej egzegezy Duch Święty „rozgrzał” serca Kleofasa i drugiego ucznia: „I mówili nawzajem do siebie: «Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?»” (Łk 24, 32), uzdalniając ich do rozpoznania Zbawiciela podczas łamania chleba: „Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu” (Łk 24, 30-31). Następstwem tej niezwykłej Liturgii Słowa, oraz Liturgii Eucharystycznej celebrowanych przez Chrystusa – Arcykapłana, był powrót uczniów do Jerozolimy, do współbraci, którym złożyli świadectwo spotkania ze Zmartwychwstałym: „W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi». Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba” (Łk 24, 33-35). W ten sposób Jezus objawił się, jako Dobry Pasterz, który nigdy nie rezygnuje ze swoich owiec, lecz gotów jest pozostawić dziewięćdziesiąt dziewięć na pustyni i iść za zagubioną, aż ją znajdzie (por. Łk 15, 1-6).

26.04.2020

„Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił” (Łk 24, 29).


  Perykopa ewangeliczna, którą rozważamy w dzisiejszą niedzielę, stanowi kontynuację opowieści św. Łukasza o wydarzeniach, jakie miały miejsce w „pierwszy dzień tygodnia”, czyli w pierwszą niedzielę. Dla uczniów zmartwychwstałego Jezusa stała się ona dniem świętym, najważniejszym w całym tygodniu, w którym celebrują pamiątkę Jego paschalnego zwycięstwa nad śmiercią zapowiedzianego przez proroków. Dzięki obecności Pana pośród swojego ludu, niedziela jest Paschą tygodnia, jak uczy św. Jan Paweł II w swoim liście apostolskim „Dies Domini”: „W rytmie tygodnia, wyznaczającym upływ czasu, niedziela przypomina bowiem dzień zmartwychwstania Chrystusa. Jest Paschą tygodnia, podczas której świętujemy zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią, dopełnienie w Nim dzieła pierwszego stworzenia i początek «nowego stworzenia» (por. 2 Kor 5, 17). Jest dniem, w którym z uwielbieniem i wdzięcznością wspominamy pierwszy dzień istnienia świata, a zarazem zapowiedzią «dnia ostatniego», oczekiwanego z żywą nadzieją, w którym Chrystus przyjdzie w chwale (por. Dz 1, 11; 1 Tes 4, 13-17) i Bóg «uczyni wszystko nowe» (por. Ap 21, 5)” (Jan Paweł II, Dies Domini, 1).
 
 W tę wyjątkową, pierwszą niedzielę, Zmartwychwstały uczynił uczniów uczestnikami swojej paschy, czyli przejścia, przeprowadzając ich z ciemności niewiary, której owocem jest lęk i smutek, do pokoju i radości płynących z doświadczenia Jego realnej obecności.

24.04.2020

Nie ma miłości bez miłosierdzia...


  Dziewiętnastoletnia dziewczyna, jedynaczka z tzw. dobrego domu, rodzice na stanowiskach, której nigdy niczego nie brakowało: markowe ubrania, dobry sprzęt w domu, wakacje za granicą, wizje przyszłości przed nią roztaczane…  pewnego razu przychodzi do domu i oznajmia, że jest w ciąży. 
  Matka jest zaskoczona, ale ojciec jest bardzo zbulwersowany i wymyślając dziewczynie na zakończenie mówi:  Nie możesz nam tego zrobić, nie tak miało być, coś ty narobiła…. Dostaniesz pieniądze, załatwisz sprawę… nie możesz tego dziecka urodzić.
  Dziewczyna, która sama była przygnieciona nieplanowaną ciążą, powiedziała jednak z naciskiem.  Nie tato, ja to dziecko urodzę.
  Po kolejnych bezowocnych namowach do usunięcia dziecka, ojciec, przy braku sprzeciwu matki powiedział:
Albo robisz, tak, jak mówię, albo wynoś się z domu.
Dziewczyna spakowała swoje rzeczy i wyszła z domu.
Miała przyjaciółkę, postanowiła poprosić ją o to, aby mogła się u niej zatrzymać, ale też zadała jej pytanie, które ją nurtowało, gnębiło wręcz…
  Dziewczyna zapytała.
Powiedz mi, czy moi rodzice mnie kochają? Czy kochali przez te wszystkie lata?

19.04.2020

„Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20, 22-23).


  Perykopa ewangeliczna, którą Kościół rozważa w drugą Niedzielę Wielkanocną, czyli Miłosierdzia, rozpoczyna się, podobnie jak Liturgia Paschalna, przejściem z ciemności będącej symbolem niewiary i lęku do światła i radości, jakim obdarza swoich uczniów zmartwychwstały Chrystus.  

Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane»” (J 20, 19-23). 

 Jezus przyszedł do wspólnoty uczniów niepełnej z powodu nieobecności Tomasza. Nie czekał na inną, lepszą okazję. To przecież był pierwszy dzień tygodnia i mimo, że zapadł wieczór, a drzwi i serca uczniów były zamknięte z powodu lęku przed wrogimi ludźmi, nie mogło zabraknąć Tego, który jest centrum życia każdej wspólnoty uczniów. Jezus nie przyszedł „z pustymi rękoma”, ale przyniósł dar pokoju. Nie było to jedynie najserdeczniejsze nawet pozdrowienie, to była konkretna łaska Boża.

16.04.2020

Wyschnięte Miłosierdzie

  W Oktawie Świąt Zmartwychwstania Pańskiego trwamy na modlitwie Nowenną do Miłosierdzia Bożego. Jest to nasze przygotowanie do Święta Miłosierdzia, które będziemy obchodzić w najbliższą niedzielę.

  Modląc się, pochylmy się jednak również nad słowem zadumy o Miłosierdziu Bożym…

Jak wielkie jest Boże Miłosierdzie?
Jak bardzo Bóg czeka na nasze powroty?
Czy Miłosierdzie Boże jest dla każdego?
Czy Bóg jest Bogiem cierpliwym???

  Polecam rozważania ojca M. Kordeckiego.  Te rozważania nie są dla każdego, ale trzeba samemu zdecydować, jak to z każdym z nas jest...
https://www.youtube.com/watch?v=2SVKuOtqCas&feature=youtu.be

12.04.2020

„Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak powiedział” (Mt 28, 6).

Misterium Zmartwychwstania naszego Pana Jezusa Chrystusa promieniującego światłością prawdziwą, „która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi” (J 1, 9), wprowadza nas w zupełnie nową perspektywę pojmowania świata, jako dzieła Bożego, oraz historii zbawienia będącej objawieniem nieskończonej miłości Boga. Ten bowiem, który dla naszego zbawienia wydał się w ręce bezlitosnych oprawców, został „Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi, Mąż boleści, oswojony z cierpieniem, jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa, wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic” (Iz 53, 3), dziś objawił swoje prawdziwe oblicze jako obraz wszechmogącego Ojca, który jest „błogosławiony i jedyny Władca, Król królujących i Pan panujących, jedyny, mający nieśmiertelność, który zamieszkuje światłość niedostępną, którego żaden z ludzi nie widział ani nie może zobaczyć” (1 Tm 6, 15-16). W promieniującym chwałą obliczu Zmartwychwstałego Chrystusa spełnia się w sposób szczególny prośba tych wszystkich, którzy jak Filip proszą Go, aby ukazał im Ojca (por. J 14, 8). Zbawiciel bowiem „jest obrazem Boga niewidzialnego - Pierworodnym wobec każdego stworzenia. (…) Zechciał bowiem [Bóg], aby w Nim zamieszkała cała Pełnia, i aby przez Niego znów pojednać wszystko z sobą: przez Niego - i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach, wprowadziwszy pokój przez krew Jego krzyża” (Kol 1, 15; 19-20).

10.04.2020

Droga Krzyżowa. Idę... chcę iść za Tobą, Panie Jezu.

Stacja I 

Pan Jezus na śmierć skazany.

 Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.
Żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.

  Na śmierć skazany! Niewinny człowiek, którego słowa były Prawdą. Zawsze kierował się miłością, uzdrawiał, wskrzeszał.
 Nie protestuje, nie korzysta z Boskiej natury. 
  Chcesz mi powiedzieć Jezu, że Twoja miłość do mnie nie zna granic, że posuniesz się, aż do śmierci i to śmierci krzyżowej.

   Ile razy niepowodzenia, chorobę, utratę kogoś bliskiego, pracy, mienia traktuję nie raz jak wyrok. Trudno się z tym pogodzić. A przecież powinnam to przyjąć w pokorze. Bo tak jak Ty przyjąłeś krzyż dla mojego zbawienia tak i ja powinnam przyjąć doświadczenia dla doskonalenia siebie w drodze do zbawienia.

  Naucz mnie Panie Jezu pokory i cierpliwości w pokonywaniu swoich słabości. Naucz godzenia się  z Twoją Wolą.

Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.


Stacja II

Jezus bierze krzyż na swoje ramiona.

  Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.
 Żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.

  Wziął swój krzyż przytulił się do niego i niesie na Golgotę.
"Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie swój krzyż i niech mnie naśladuje"
Nie ma innej drogi.

   Ile razy zatrzymuje mnie myśl, że innym żyje się lepiej, że w ich życiu mniej cierpienia, że los dla nich łaskawszy.

 Jezu, odwróć moje oczy i myśli od tego co pozorne.
 Chcę Ciebie naśladować, chcę dźwigać swój krzyż, który skroiłeś na moją miarę. Chcę iść wąską drogą, bo tylko ona prowadzi do nieba. Bądź mi Wspomożycielem i Pocieszycielem na mojej drodze krzyżowej.

 Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.


Stacja III

Jezus upada pod krzyżem

 Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.
Żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.

  Jezus upada. Już do tej pory wiele wycierpiał; czterdzieści dni postu, konanie w Ogrójcu, cierpiał w ciemnicy, biczowanie, cierniem koronowanie. A jednak się podniósł z upadku na znak dla mnie, że zawsze trzeba powstać. Nie ważne co jest przyczyną upadku, ważne byś chciał się z niego podnieść.

09.04.2020

Wielki Czwartek...


  Wielki Post 2020 roku, przebiegał, co do możliwości przeżywania go poprzez nasze uczestnictwo w wielkopostnych nabożeństwach tak, jak nigdy dotąd… i oby nigdy więcej, w ten sposób. 
 
    Narzucone wymagania i graniczenia z powodu zagrożenia chorobowego sprawiły, że czas ten, do dobrego jego przeżycia, wymagał od każdego wierzącego większego wkładu osobistego niż zazwyczaj, aby Święta Zmartwychwstania Pańskiego móc przeżyć blisko Boga, z miłością i wdzięcznością za Łaskę Odkupienia, a dzień Wielkiego Czwartku dziękczynnie za Eucharystię i Sakrament Kapłaństwa.
    
  Przed nami Triduum Paschalne, podobnie, jak cały Wielki Post, będzie ono przeżywane inaczej, niż kiedykolwiek, w życiu każdego z nas…
Przeżyjmy jednak ten czas, tak, jak można najlepiej, niech te dni, nie miną sobie ot tak, bo jest dyspensa.
Dyspensy od osobistego jednoczenia się z cierpiącym Jezusem nie ma.
 
    Polecam krótkie, ale bogate w treść słowo, na temat Wielkiego Postu, Triduum Paschalnego, jego przeżywania, liturgii i historii.

http://www.parafia-skarzysko-koscielne.pl/rok%20liturg/wpost.html

06.04.2020

Rekolekcje Wielkopostne. Dzień 3. Pobudka dla wiary.


  Wycisz się, a usłyszysz głos Boga, kochaj, wierz i zawierzaj Bogu stale i wciąż.
Żyjmy tak, żeby wszystko mogło być modlitwą.
Modlitwa życiem całym...

Trzeci dzień rekolekcji ks. Dominika Chmielewskiego.

https://www.youtube.com/watch?v=l9-gbAUz6aw

05.04.2020

Rekolekcje Wielkopostne. Dzień 2. Małżeństwo... budować relację... Być...

DAWAĆ SIEBIE

  Mężu, BĄDŹ mężem swojej żony… Od omówienia tej sprawy, Ks. D. Chmielewski, zaczyna drugi dzień wielkopostnych rozważań rekolekcyjnych.
Dalej … 

Idź z Duchem Świętym…

Małżeństwo Bogiem silne.

„Oto Król twój przychodzi do Ciebie łagodny” (Mt 21, 5).



  Niedziela Palmowa, czyli Męki Pańskiej jest niczym brama, przez której wrota, otwarte szeroko, jak ramiona Zbawiciela na krzyżu, wchodzimy my, Jego uczniowie i uczennice, którzy z łaski Bożej jesteśmy „wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem [Bogu] na własność przeznaczonym” (1 P 2, 9) w samo centrum tajemnicy Paschy naszego Pana Jezusa Chrystusa. Chcemy zjednoczyć się z Nim w ofierze, którą złożył z siebie na krzyżu dla zbawienia pogrążonej w grzechu ludzkości. Święty Paweł uczy nas, że dla tego, kto kocha Jezusa możliwe jest realne i owocne uczestnictwo w Jego krzyżu, śmierci i Zmartwychwstaniu: „razem z Chrystusem zostałem przybity do krzyża. Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus. Choć nadal prowadzę życie w ciele, jednak obecne życie moje jest życiem wiary w Syna Bożego, który umiłował mnie i samego siebie wydał za mnie” (Ga 2, 19-20).

Ta głęboka przemiana życia, dzięki zjednoczeniu z naszym Odkupicielem jest możliwe na mocy chrztu świętego: „przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie - jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca. (…) Otóż, jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem, wierzymy, że z Nim również żyć będziemy, wiedząc, że Chrystus powstawszy z martwych już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy” (Rz 6, 4; 8-9). Przeżywanie Wielkiego Tygodnia staje się dla nas w ten sposób okazją do śmierci dla grzechu i zmartwychwstania ku nowemu życiu dzieci Bożych, którego gwarantem jest Duch Święty – Dar Zmartwychwstałego Pana.

04.04.2020

Rekolekcje Wielkopostne 2020 r. Dzień 1 "Nie lękaj się... Zakochaj się..."


   Z wielu Rekolekcji Wielkopostnych, które mamy dostępne w Internecie, a w tym roku są dla większości z nas, jedyną możliwością ich przeżycia, 

chcieliśmy polecić, prowadzone w bardzo zaangażowany sposób, nauki rekolekcyjne ks. Dominika Chmielewskiego.

Uwierz! Niech twoje serce zapłonie miłością i pragnieniem Boga.

03.04.2020

Droga Krzyżowa ze Świętym Janem Pawłem II


  „Chciałbym mówić do was - do każdego osobno - o Jezusie Chrystusie, o Tym, który wziął na siebie wszelkie ludzkie cierpienie, aby przynieść zbawienie całemu światu. 

  Bóg was miłuje jako swoje uprzywilejowane dzieci. Jesteście w szczególny sposób moimi braćmi i siostrami z dwóch powodów; ze względu na miłość do Chrystusa, która nas jednoczy, a w szczególności dlatego, że macie głęboki udział w tajemnicy Krzyża i Odkupienia Jezusowego.”
   
 To słowa Świętego Jana Pawła II, pochodzące z niespotykanych rozważań,  z jednej ze stacji Nabożeństwa Drogi Krzyżowej.
  Rozważania Drogi Krzyżowej, do której przejścia chciałbym zachęcić w tym szczególnym czasie - dzień po 15 rocznicy odejścia Św. Jana Pawła II, i przy ograniczonych możliwościach uczestnictwa w tym nabożeństwie w świątyni.
    
  Na rozważania składają się słowa Św. Jana Pawła II, słowa o Jego życiu i posługiwaniu,  ale również słowa, wspomnienia innych osób, zarówno duchownych, jak i świeckich.
 Wielkie bogactwo myśli…
    
Zapraszam na Drogę Krzyżową: