Modlitwa do Jasnogórskiej Królowej (1889r.)

   Niebu i ziemi królująca Najśw. Panno Maryo! a na Jasnej Górze Częstochowskiej ukoronowana Królowo polskiej Korony najłaskawsza, któraś dotąd żadnego, pod Twoją obronę z pokorą i ufnością się uciekającego bez pociechy nie zostawiła: Do Ciebie my wygnańcy synowie Ewy się uciekamy w naszej niedoli. — Wyznajemy Najświętsza Panno, że słusznie cierpimy — zgrzeszyliśmy z ojcami naszemi — niezbożnieśmy czynili, bośmy dla marności światowych zapomnieli i obrazili Boga, Ojca najlepszego, który nas stworzył i chowa, i rozdrażniliśmy nieprawościami naszemi oczy majestatu Jego i zasmuciliśmy Matkę i karmicielkę naszą, Kościół święty, który nas karmi słowem Bożym i nasyca dusze nasze świętemi Sakramentami na żywot wieczny. Przeto dopuścił Bóg na nas, że wpadliśmy w moc nieprzyjaciół naszych. Szukaliśmy ratunku u ludzi a nie było go, bo bez Boga omylny ratunek człowieczy; dobywaliśmy miecza, ale go nam i kosę z rąk wytrącono. Krzyż tylko zostawił nam miłosierny Bóg na ostatni ratunek.   A teraz w wielkim ucisku i utrapieniu, poranieni na duszy i ciele i na poły umarli, w płaczu i żalu uciekamy się do Ciebie Matko Miłosierdzia, ratuj nas! bo giniemy. — Tyś Najświętsza Panno obrona Jasnej góry podniosła na duchu znękanego Jana Kazimierza i pomogłaś mu wypędzić niewiernych najeżdców i tym zachowałaś, Arko przymierza, Polskę od potopu, i całemu narodowi ciągle wypraszałaś u Boga łaski, błogosławieństwo i pociechy. Tak i dalej, o Królowo nasza! chciej nad nami panować a nie wypuszczaj nas ze swej łaskawej pieczy! Stań dzisiaj przed tronem Bożym, mając za sobą miliony dusz, które polska ziemia Niebu oddała, i przez Twe niepokalane, macierzyńskie Serce, przez zasługi naszych Świętych, przez krew naszych Męczenników błagaj w Imię Jezusa o zmiłowanie Pańskie: by naród Polski uleczony z ran i chorób, a uświęcony pokutą, spełniał nadal w pokoju i swobodzie posłannictwo swoje, ku chwale Boga w Trójcy Świętej jedynego. 

Amen.

                  za: Korona życia (1889r.)