Jesteś potrzebny innym. Kliknij na "Dołącz do grona modlących" i poznaj zasady Modlitwy Wstawienniczej. Przemyśl, zapragnij i odpowiedzialnie podejmij posługę modlitewną. Zapraszamy.

__________________________________________

__________________________________________

06.04.2016

Nadziejo przybywaj...

    
 Nadzieja  i  Smutek… alegorycznie.

  Nadzieja – piękna Nimfa.
Mówi się, że ma lat tyle, co Świat.
Ale jakże ciągle jest piękna, ile daje człowiekowi sił.
   

  Smutek – inna bezcielesna istota.
Nikt jednak za nim nie tęskni.
Pojawia się nieproszony to tu, to tam...
i coraz bardziej pogrąża innych.
  Ale, czy jest mu z tym dobrze?

  Nadzieja i Smutek tak bardzo się różnią,
ale może są jednak na siebie skazani?
Bo cóż by było, gdyby Smutek
był coraz bardziej smutny?
Mógłby przecież, kiedyś, zamienić się w rozpacz…
i wtedy koniec z Nnim. Unicestwi się.

  Jednak, gdyby tak spotkał Nadzieję,
a ta poznała go z Miłością,
to może w Smutku zaczęłaby się przemiana ?
Może zacząłby się weselić....
A może nawet stałby się  Radością?
  Również go już nie będzie.

 Ale, czy wtedy tej Radości może być smutno,
że już nie jest Smutkiem?

   Nadziejo, bądź z każdym z Nas.

„Chociażbym chodził ciemną doliną,
zła się nie ulęknę,
bo Ty jesteś ze mną.
Twój kij i Twoja laska
są tym, co mnie pociesza.” Ps.23.4


Panie, potężny nasz Boże, proszę daj żyć tą nadzieją zawsze.
Króluj nam.

                              
                                        Sławek

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Jeśli nie chcesz być osobą anonimową odpowiadając na wpis, kliknij na: "Komentarz jako", wybierz "nazwa/adres URL" i wpisz swoje imię. To jest również, taka prośba z naszej strony.