Jesteś potrzebny innym. Kliknij na "Dołącz do grona modlących" i poznaj zasady Modlitwy Wstawienniczej. Przemyśl, zapragnij i odpowiedzialnie podejmij posługę modlitewną. Zapraszamy.

__________________________________________

__________________________________________

04.09.2015

Modlić się nie w intencji, ale za osoby.... Propozycja modlitwy... Świadectwo.

   
  Wiele osób z MW boryka się z problemem przebaczenia komuś bliskiemu. Widać to w intencjach, jak i tematach poruszanych na forum. Chcę podzielić się formą modlitwy, którą sama otrzymałam. Na końcu zaś, pragnę polecić bardzo poruszające świadectwo....

   Zamiast się modlić “w intencji” zacznijmy się modlić za osoby, które nas krzywdzą i z którymi nasze relacje się popsuły, według następującego schematu:
KROK 1: po zwykłej modlitwie (pacierzu, koronce itp.) wyobraź sobie tego człowieka, z którym masz zepsute relacje. Wyobraź Jezusa, którego zaprowadzasz do niego, i w obecności którego mówisz, patrząc w oczy tej osoby: “Wybaczam ci. Wybaczam, wiem, że grzech cię zniewala, wiem, że cierpisz z tego powodu. Wiem, że najbardziej cierpisz z powodu swojego grzechu ty sam, dlatego wybaczam ci”.
KROK 2: następnie, nadal patrząc w duchu w oczy tej osoby, powiedz: “Wybacz mi, że ciebie nie rozumiałem. Wybacz, że nie wystarczająco ciebie kochałem. Wybacz, że mówię o tobie złe rzeczy. Wybacz, że nie wierzę, że się nawrócisz. Przykro mi, wybacz mi”.
KROK 3: teraz powiedz: “Pragnę cię kochać tak, jak cię kocha Bóg. Pragnę cię wyciągnąć z tego grzechu, który ciebie niszczy. Chcę, byś został uwolniony i uzdrowiony. Dziękuję Bogu za ciebie”.
KROK 4: a teraz podziękuj Bogu (tylko naprawdę szczerze!!!): “Boże, dziękuję ci, że dałeś mi tego męża/żonę, syna/córkę itp. Dziękuję ci, że za jego sprawą zmienisz mnie, a przeze mnie przemienionego teraz zmieniasz jego”.

  Najważniejsze w tym wszystkim jest PRZEBACZENIE i PRZEPROSZENIE, które musi być wyartykułowane w duchu, a przy pierwszej okazji również “na żywo”. Jeśli tego nie zrobimy, trudno nam będzie szczerze dziękować Bogu za daną osobę. A Bogu przecież chodzi o to, byśmy się wzajemnie miłowali.
       
                                                                     Monika
                                           
A oto świadectwo zamieszczone w "Miłujcie się"

  Metoda modlitwy wstawienniczej o uwolnienie, o uzdrowienie (Echo Maryi Królowej Pokoju nr 287 grudzień 2011 s. 8-9, Rekolekcje z ks. T. Ivanciciem, konf. 6 cz. IV 13.09.09).
«Nauczyłem się tego w 1987 roku, kiedy w Austrii po jednym z seminariów przyszła do mnie pewna matka. Zapytała mnie, jak może pomóc swojemu synowi, który jej nienawidzi? Nie widziała go od 10 lat, nie chce do niej przyjść, próbował się zabić, ale został uratowany. Teraz jest w wojsku w Austrii. Jedna córka żyje w konkubinacie, druga córka żyje z jakimś muzułmaninem. Jak może im pomóc? Spontanicznie powiedziałem: Tylko to: pierwsze – niech pani z Jezusem podąża do nich w duchu, kiedy jest pani sama w pokoju. W duchu proszę patrzyć im w oczy i proszę powiedzieć: wybaczam wam. Powtarzać to: wybaczam wam, wiem że jesteście chorzy. Wiem, że cierpicie z tego powodu, iż jesteście tacy. Wiem synu, że ty najbardziej cierpisz, WYBACZAM CI. Drugie – potem powiedz: Synu, WYBACZ MI, że cię nie rozumiałam. Wybacz, że nie wystarczająco cię kochałam, kiedy byłeś we mnie i kiedy byłeś dzieckiem. Wybacz, że i teraz mówię o tobie złe rzeczy. Wybacz, że nie wierzę, iż się nawrócisz. Przykro mi, wybacz mi. Trzeci krok: Synu, PRAGNĘ CIĘ KOCHAĆ TAK, JAK CIĘ KOCHA BÓG. PRAGNĘ CIĘ WYCIĄGNĄĆ z tego grzechu nienawiści, samobójstwa. Chcę, byś stał się zdrowym człowiekiem. Czwarty: Synu, DZIĘKUJĘ BOGU ZA CIEBIE. BOŻE, DZIĘKUJĘ CI, ŻE DAŁEŚ MI TEGO SYNA. Dziękuję Ci, że za jego sprawą zmienisz mnie, a przeze mnie przemienioną teraz zmienisz jego.

   Potem ta pani zapytała: – No dobrze, ale jak mam się modlić za niego? Powiedziałem: – Nie modlić się, ale patrzeć, wpatrywać się w jego ducha i mówić: wybacz mi, wybaczam ci, pragnę dla ciebie tego, czego pragnie Bóg i dziękuję Bogu za ciebie. Potem zapytała: – A czy Ksiądz będzie modlił się za niego? Powiedziałem: – Nie, nie będę modlił się za niego. Pani też nie musi modlić się za niego. Czy już nie modliła się Pani 10 lat? – Tak – powiedziała. – I co? – I nic. Powiedziałem: – Idź do niego z Jezusem [z tymi myślami]: synu wybaczam ci, synu wybacz mi, synu kocham cię Bożą miłością, synu dziękuję Bogu za ciebie. Tak trzeba mówić. – A ile razy? – Sto razy dziennie. Odpowiedziała: – Dobrze, ale czy jest jeszcze coś innego? Powiedziałem: – Nie, nie ma nic innego, tylko to. Ona powiedziała: – No to jak się mam modlić? I znowu jej wytłumaczyłem. W końcu, kiedy widziała, że już nic nowego nie powiem, zapytała: – No dobrze, no to jak to Ksiądz powiedział? Dziesięć razy już jej to powtarzałem, ale także wtedy dokładnie to samo jej powiedziałem. 

  Po dwóch miesiącach otrzymałem od niej list. Pisała: Profesorze, zdarzył się cud. Po dziesięciu latach, przed dwoma dniami zadzwonił do mnie syn i zapytał: – Mamo, czy możesz mi wybaczyć, że nienawidziłem ciebie przez dziesięć lat? Mamo, czy mogę wrócić do domu? Mamo, byłem bardzo zły, ale coś we mnie głęboko się zmieniło w ciągu ostatnich dni, nie mogę już tak dłużej żyć. Mama pisze: odpowiedziałam: – Tak, synku, natychmiast przyjedź. Po godzinie przyjechał autem do mnie. Objęliśmy się i płakaliśmy, płakaliśmy. Potem rozmawialiśmy, co też działo się między nami. Po trzech miesiącach od momentu, w którym otrzymałem ten list, znowu miałem seminarium w Austrii. Przyszła do mnie pewna kobieta. – Czy Ojciec mnie poznaje? – pyta. – Nie, skąd…? – To ja jestem tą kobietą, która napisała list do Księdza! (obróciła się), a to jest mój syn. Pytam go, czy naprawdę nienawidził matki przez dziesięć lat? On odpowiedział, że tak. Czy rzeczywiście teraz całkowicie się zmienił? Tak – całkiem, całkowicie. Wtedy matka mówi: – Proszę, niech Ksiądz patrzy, w ostatnich miesiącach znalazł sobie dziewczynę i teraz będzie brał z nią ślub kościelny. Ale to nie wszystko! I przyprowadziła inną dziewczynę. – To jest moja córka, a to jej mąż. Żyją w konkubinacie, nie mają ślubu, ale teraz idą na nauki, chcą się pobrać, wziąć ślub kościelny. Pytam ich, czy naprawdę? Oni mówią: – Tak! – Co was zmieniło? – Nie wiemy, ale tak jakbyśmy odzyskali wzrok. Mama mówi, że to jeszcze nie wszystko. Przyprowadziła drugą córkę. Ona ze swoim chłopakiem żyje tak, jakby byli małżeństwem. Ona mówi, że ten jej chłopak jest muzułmaninem. Chcą się pobrać w Kościele. On jest gotów się ochrzcić. Pytam go, czy naprawdę chce się ochrzcić, czy to tylko jakiś żart? Powiedział: – Tak, zdecydowałem się. Mówię mu, że to jest niebezpieczne, że twoi mogą cię zabić, bo opuścić islam według Koranu to kara śmierci. Mówi: – Niech tak się stanie, ja się nie boję, chcę się ochrzcić. Potem mówiłem, że jednak cuda się zdarzają. Kto się modli tak jak ona, sprawia, że ludzie się zmieniają. Dlatego od tej chwili nie możecie mnie pytać: jak mogę nawrócić moją córkę, mojego męża. Wszystko już wiecie. Ty zmienisz się wobec nich – oni zmienią się względem ciebie. Kiedy ty im wybaczysz z całego serca, wtedy oni będą odczuwać, że przyjąłeś ich do serca. Kiedy ty ich prosisz, aby ci wybaczyli, wtedy oni otwierają serce i mówią: przyjdź do nas. Kiedy ty kochasz ich tak, jak Bóg ich kocha, wtedy łączysz ich z Bogiem. Duch Boży wchodzi w ciebie i w nich i zmienia was. Kiedy teraz dziękujesz Bogu, to twoja wiara w to że uda ci się, rośnie bezgranicznie. I to jest wszystko». 

3 komentarze:

  1. Dziękuję Wam stokrotnie za te słowa.

    OdpowiedzUsuń
  2. Drogie siostry i bracia z IMW, chcę podzielić się z Wami doświadczeniem tej modlitwy. Można powiedzieć, że byłam w podobnej sytuacji jak ta mama - prawdopodobnie wielu z Was jest w podobnej. Próbowałam już prawie wszystkiego, kiedy zrozumiałam, że po ludzku już niczego się więcej nie da - ofiarowanie mszy świętych za syna, uczestnictwo w mszach o uzdrowienie, pielgrzymki, modlitwa wielu osób - rodziny, znajomych, sióstr Karmelitanek, Was od późnej wiosny ubiegłego roku, a jeszcze wcześniej właśnie tej modlitwy, o której wyżej. Jest to piękna modlitwa, dzięki niej wydawało mi się, że naprawdę z Jezusem jestem u mojego syna. O czym chcę powiedzieć. Moim zdaniem nie można żadnej modlitwy traktować jak cudownego środka, który na coś pomoże. Nasz Pan ma swój plan - zabrał mojego syna do siebie w listopadzie ubiegłego roku. Nie chcę przez to powiedzieć, że modlitwa nie skutkuje, wiem, że jest potrzebna. Nie wiem dlaczego - może chodzi o to żebyśmy my byli blisko Boga, a przez to również nasi bliscy? Chcę tylko powiedzieć, żebyście nie wyrzucali sobie, wtedy gdy już coś złego się stanie, że gdybyście spróbowali jeszcze Modlitwy Pompejańskiej to na pewno by poskutkowało. Dziękuję, że jesteście:) i że byliście ze mną w trudnych chwilach

    OdpowiedzUsuń
  3. Dziękuję Bożeno za to piękne świadectwo Twojej głębokiej, nie roszczeniowej Wiary. Nie każdy z nas tak potrafi. Będę z Tobą w mojej dzisiejszej modlitwie wstawienniczej.

    OdpowiedzUsuń

Jeśli nie chcesz być osobą anonimową odpowiadając na wpis, kliknij na: "Komentarz jako", wybierz "nazwa/adres URL" i wpisz swoje imię. To jest również, taka prośba z naszej strony.